******

W podstawówce, w ósmej klasie, załapałem się na lekcje informatyki. Pamiętam grę „Prince of Persia”. Jakaś krata miażdżyła pikselową postać Aladyna za każdym razem, gdy próbował przejść dalej. Dzwonek. Przerwa. Koniec poziomu, zanim zdążyło się cokolwiek zrozumieć.

Paweł Władysław Płócienniczak

fot. Marcin Szyndrowski

fot. Marcin Szyndrowski

Fot. Arch. Prywatne K. Georgiou FB (na zdjęciu poeta wraz z tłumaczką)

fot. arch Karla Grenzlera

fot. arch. Eugenii Zawidzkiej

grafika: Marcin Szyndrowski/AI, Pegaziątko 2025

fot. arch. Joanny Słodyczki

W epoce, która z lubością celebruje powierzchowność, a pojęcie „duchowości” sprowadza do poziomu cytatu na tapecie smartfona, tom „Trzeba z jednego światła wyjść i w nowym blasku błysnąć” działa niczym antidotum - spóźnione, lecz precyzyjne. Pod redakcją i w przekładzie Ady Jadwigi Matysiak, która wykonała pracę na poziomie godnym filologicznego rzemiosła najwyższej próby, otrzymujemy nie tyle zbiór poezji, co intymny atlas duszy - duszy doświadczonej przez nowoczesność, a jednocześnie od niej wolnej. Christian Morgenstern, poeta z przełomu XIX i XX wieku, zyskuje w tym wyborze głos zaskakująco aktualny - jakby z tamtej epoki przesyłał nam drogą metafizycznego faksu coś, co dopiero dziś może zostać właściwie usłyszane.

fot. arch. Katarzyny Georgiou

Tomik „Na krawędzi” Stefana Pastuszewskiego, który otrzymałem z dedykacją autora, opatrzoną piękną kartką z Muzeum Okręgowego w Bydgoszczy, to nie tylko zbiór wierszy, ale przede wszystkim dokument wewnętrznego drżenia. Jest w tej poezji coś z wyznania, coś z nieprzejednanej rozmowy prowadzonej z samym sobą – rozmowy, której nie można już przerwać, choćby bardzo się chciało. Nie da się go czytać bez uczucia, że oto obcujemy z głosem człowieka stojącego właśnie tam – na skraju. I nie chodzi tu tylko o metafizyczną krawędź istnienia. To krawędź języka, wspomnienia, sensu i pustki.